Söyle İstanbul,
Senin de boğazına diziliyor mu cümlelerin?
Gemiler senden ayrılırken?
Yoksa ben mi acemiyim ayrılık akşamlarına?
Öyle ki konuşamıyorum,
Ayrılık kokan hiç bir son baharda..

Hangi destanda yazıyordu ayrılığın en uzun hali?
Gılgamış anlatmamıştı aşkı destanlarında oysa ki,
Yetmedi mi
Gidişinle yaktığın korlar, sönmedi mi?
Bitmedi mi
Affetmek büyüklüktür, sana söylemediler mi?
Sen gel de
Büyüklük İskenderde kalsın, ben affederim seni...

Elinden geldiğince gittin üryanlıklara
Sessizlikte geçirdin boynumu dar ağacındaki urganlara
Sesimiz
Sonumuz
Yüzümüz
Kayboluyor da/
Hatirla, tüm kuşatmaların tarihi seni yazdı,
Üsturupsuz sevişmelerin sabahlarında.
Olmadı mı
Solmadi mi
Kaybolmadi mi
Sana söylemediler mi
Gaybı bilmek Allah a mahsustur.
Sen gel de
Gayb sonsuzluğun olsun
Ben her falda söylerim seni,

Dünyanın köhne kalabalıklarına kaçıyor aklım,
Kendimden kaçıyor,
Yine sana sığınıyor yalnızlığım.
Duymadın mi?
Hesap sormadım mi?
Yorulmadın mı?
Koca İstanbulu fethedip beni gavur toprağına bırakmaya
Sen gel de
Bütün savaş ganimetleri senin olsun,
Kazanmış kabul ederim ben seni

Ben Bizans oldum da sen başka toprakların Fatihi oldun,
Utanıyor tarih kitapları, seni yazmaktan,
Bütün dünya coğrafyası utanıyor,
İsimsiz işgallerinden.
Yazmadı mi?
Okumadın mi?
Hiç kimse mi sormadı
Anadolu’ya giren Çağrı bey utanıyor,
Anayurdundan.
Sen gel de
Anadolu onların olsun, ben Asya’ya göçerim seni

Senin yürüdüğün bozkırlarim, makiye dönüyor geceli gündüzlü
Ruhumun iklimleri değişiyor.
Akdeniz iklimim hüzün bitki örtüsü
Karadeniz’de portakal yetişmeye başlıyor
Egede şeker pancarı
Ankara’da zeytin.
Bende dört mevsim, kurak ve yağışlı
Sen gel de
Yeşili, mavisi onların olsun, ben kurak bir kalple severim seni...

Sevdiğim sen yeter ki bana gel...
de....
Ben,
Hep,
Severim,
Seni.....



dilemma
12.10.2022
Ankara