Uzar yalnızlıklar
Hele hazansa mevsim
Ciğer döker sancısını
Yerde yapraklara yaren
Bu kent susuşunda kanar
Başka olur Ankara da sonbahar
Gençliğin solar saklandığın camlarda
Tozlanmış resimlerde anıların
Gülüşün kaybolmuştur da zaten
Bakışın durur baktığın aynalarda
Cinnah yokuşudur geçmeyen bel ağrın
Belki çıkılmaz Dikmen sokağı
Orta yaşlarındır
Kızılay
Başın dertten kalabalık
Sakarya da türkü barda
Yazılmamış şiirdir sevda
Ne kadar içsen geçmez susuzluğunda
Uzar yoksulluk
Dönmez kadranından düşen yelkovan
Hele birde
Sarardıysa yapraklar
Toprak kedere
Sen mavilere vurgunsan
Bu kente başka gelir sonbahar
Yaz şahittir yaşanmamışlıklara
Kış utanır doğmaya
Yağar yağmur
Eser rüzgar
Ne kaldıysa uçuşmayan anılarda
Küs düşer çınardan yaprak
Hazan sızar sokaklara
Dizelerin girdabında ölürken şairler
Göğsünde dökülür de
Yüreğinden damlamış sözler
Ankara ya başka gelir sonbahar
AHMET GÖÇER