Son bakışlarındı
O gözlerime bakarken
O gözlerinde bilemediğim
Bana
Giderken
Hiç tanımadığım bir yabancı
O garip hüzünlerinden
Maviliklerine mi sakladın
Karanamı
Yaranamı gizledin
Onu sende hiç
Ama
Hiç görmediğim
Yalancı bir ateşin küllerimiydi
Senden sonra
Böyle yüreğime oturan
Bune hâr oof, yandım
Üfürsen görecektin
Közlerinde
Kuru sıska bir vedaydı
Belki elvedaydı
Bilemedim
Hoşçakal derken bana
Boynuna sarıldığım gelinliğin beyazı
Karlı kefeninmiş çözemedim
Kızıl kuşaklar boynumda
Sallanır dururum
Şimdi sensiz odalarda
Tavana çakılı bedenim
Avare dolanan ruhuma
Baktığım aynalarda
Gördüğüm
Ruhsuz cesedimmiş
Bilemedim
Aah kalbim
Sen ne kadarda böyle zalimdin
Dilemedim
Adını zalim koydum
Vur şimdi zulmünü dağlara taşlara
Hiddetinden
Denizler coşsun
Söķülsün güneşin kalbi
Ayın bedeninde
Yıldızlar dökülsün yerlere
Çıksın çivisi yüreğimden
Delinsin dünyanın dibi
Dökülsün göz yaşlarım
Aksın köpürerek
Derinlerine
Onunda kalbi sönsün
Fersiz gözlerimde

Gözlerinde
Sen
Giderken
Giydiğin beyaz gelinliğin
Sarıldığım
Beyaz kefenimmiş
Sezemedim

Çırak Ça / İbrahim YETGİNDAĞ
26 Ağustos 2022