Şiirlerimiz
Cennet kokularında
Bir gül rengarenk
Veya
Bir diken
Lakin
Asla makina değil
Yok kullanma kılavuzu
Yok karasında kaygılı karğası
Ağrı kesermi bilmem
Amma
Şiirler ilac’ı şifadır bilseniz
Durmaz yerinde
Belki sızlatır en derininde
Belki ağlatır
Gülümsetir belki
Muadili çoktur
Bir bilseniz
Belki yıldızlar kadar
Şiirlerimiz
Dokunsanız yüreğinizde
Bir güneştir
Bir aydır
Bir zühredir
Bir tahir
Ama Asla kahır değil

Ben çulsuz nadir
Prospektüssüz
Tatsızım
Tuzsuzum
Miadsızım
Süzmeden
Koklamadan
Korkmadan çalın yüreğinize

Sormayın
Ne diyor
Bu henğamda şair
Eldekinden olamam
Pirinc’i dimyat
Mısır ununa bulanmış
Rengarenk
Kıpti bir tuzak
Piramidlerde
Ayıklamam bulğurun taşını
Çıkmaz labirentlerde
Eşelemem toprağını
Ağızda
Diş benim
İlk kaşıkta
Kırarım otuz ikisini de
Zâti
Ben Şairde değilim
Sanane
Hepsini kendime söylerim
Kendimle konuşuyorum
Kimene
Muhakkak
Değilim bir veli
Aranızda dolaşan
Belki ihtimali yüksek
Önlüksüz
Olası bir deli
Ustası söylüyor
Vallahi
Bir hiç’i bilmezim
Billahi
Ben kendimi bir bilmezim
Ben onu bilir
Şunu söylerim
Ben bilirim yazar çizer
Bir silinmezim
Yanarım ateşler içinde
Dinmez alevlerde
Bir hâr’ı sönmezim
Tallahi
Bir suret’i acizim
Ama şair değil
Bilmeyen yürek işimizi
Bitmez sızılarda
Şu içimizi
Ne desin
Ne yapsın
Bu naçar
Nâr’ı Çırak Ça cismimizi