Ne kadar da uğraşırsan boşunadır kiminde
Hedef gördüğün ulaşılmazdır taşıma sırtında
Değer mi diye düşünmelidir yuttuğun toz duman
Sadakatin, emeğin,alın terin, olur taruman.

İçine gömülür o çocuksu arzular, uçar elinden
Kimi farkındadır bunların, dilidir lal
Yenisinedir öyküsü her geçen gün hayatın
Uzanır önünde amansız, bitimsiz bir yol.

Eleştiri dediğimiz adam edendir haddi bilene
Kendini eleştirenlere yoktur bir gafım, sözüm
Hayat diktesinde değildir hiçbir ademin, kulun
Dizgin vurabiliyorsa insan inceliktir, nefsine.

Ne kalıcıdır alımlı güzellik ne de şatafat
Zamana direnemez kişideki türlü meşakkat
Baki kalanadır , asla eskimeyenedir naat
Ahlakın güzelliği var ya, onadır meyil, şecaat.

Ne hazindir ki günlükle ölçülemez değerler
Onu anlamak için bazen ömürler olur heder
Kiminde bahtın kapısı açılır iç güzelliğiyle
Kapatır kepenkleri kiminde türlü çirkinliğiyle.

Atılacaksa bir adım ileriye düşünmelidir
Maddi hezeyanlarla değildir ölçü, etiktir
Biri görünce zoru bırakandır ortasında yolun
Diğeridir ki kaldırıp yürütür, asude olursun.

Yusuf gibi inmedik mi dipsiz kuyularına hayatın
Biri baktı ve geldi geçti umursamaksızın
Tefekkürle beklendi gelecek günler Hak yazmışsa
Uzanacaktır bir el elbet, kalınmayacaktır köhnede, çukurda.

Oğuzhan KÜLTE