Ah, içimde devinen iklim:
Kulağıma küpe dünün mozaiği
Kaybolmaya yüz tutmuş gün ışığı.
Maviden mi şu yastık ve asla el atmadığım rastık?
Ziyadesiyle kefilim doğallığa
Ziyadesiyle sevdiğim yaşadığım doğaçlama mizacım
Varsın yankısı olmasın verdiğim selamın
Ama Allah içindir verdiği her selam ettiğim her kelam
Mademki insan
Yaratan’dan dolayı sevmelidir yaratılanı…

Sen, şair:
Ne de halis munis bir ferdisin derya denizin
İçindeki iklim
Asla da içine düşmediğim ikilem:
Şiir yazan insanlardan korkulur mu hem?
Korktuğum hiç kimse
Mademki Allah rızası için geldik dünyaya
Ve sevdik madem
Rabbin rızası olsun yeter
Sen de bana yetersin şair
Ve nice şiir
Adı mademki ömür ve kader
Razıyım ola ki çalsın kapımı keder.

T/adım yok epeydir
Yine de umudum saklı, şair:
Umduğum ve bulduğum
Nihayetinde kendimi bulup da sevecen
Yüreğimde saklı gül bahçesini serdim sereli yeryüzüne
Vuku olan o ki:
Sığamıyorum da kimi zaman yere göğe.

Gel ve misafirim ol bu gece, şair:
Artık Allah ne verdiyse…
Bir dize senden
Şiirin hikâyesi de benden
Hem daha anlatacağım ne çok hikâye saklı heybemde
Sevginin latif esintisi
İnancın meali
Umudu da serptik mi tarçın misali içtiğimize…
İçtiğimiz dostluktur, sevgili şair
Yüzü suyuna hürmeten insanlığın
Sarmalında inancın ve sevginin
Haydi, bir beyit de sen kondur yüreğime.
Bentler aşacağız elbet
Yeter ki sen iste şair.

İmlecim heyecanlı bu gece
Yürekte bitmek bilmeyen hasrete
Bir el de sen at.
Bak kavuştuk kavuşacağız nerede ise yeni seneye:
Ne haset ne kasvet ne kindar ve musibet dolduruşlarına
Gelmedik madem bu güne kadar insanların
İnsan olduğumuz kadar saklı tutacağız sevgiyi, ümidi.

Bir şiir senden bir şiir benden
Hicvi mi yüreğin?
Yoksa hicreti mi sözcüklerin…
Gün kavuştu geceye
Gece kavuştu şiire
Havadaki esintiyi hisset yeter ki
Yetindiğimiz kadar yatıya kalacaktır umut ve sevgi
Yatışan yüreğim
Yetişen yüce Rabbim:
Ne dalkavuğuyum nefsin ne iblisin
İman gücüm ve Allah korkum
Hüzün hırkamsa çoktan örülü
Ceplerinde saklı elbet iyi niyet ve görgülü sözcükler
Gözümle sahip olduğum yüreğimin mahlası
Ne kibirliyim ne korkak
Sinemde saklı nice hatırat
Gönlün de siperi iken bunca beyaz bulut
Ufka daldı gözlerim be şair:
Ya, sen ne haldesin?

Yitip gitmesin asla sözcüklerin ve kalemin
Bir şiir yaz da al beni benden
Kalan yarımla yeterim elbet geride kalan tüm insanlara
Sevdiğim kadar mutluyum şair
Su gibi de aziz ol, dostum:
Yetişemediğim kadar tüm derdine cihanın
Eksik etme dualarından beni ve mazlumu
Gölgemle yaşar giderim yaşatırım da umudumu
Korunduğuma delalettir aldığım her nefes
Nefsi öldüreli oldu epeydir
Sürçü lisan ettim af ola, şair
Ne de olsa dost görmez dostunun kusurunu
Varsa bir yanlışım, af ola
Kadir kıymet bilen yüreğine selam ola, şair.