![]() GELMEYECEĞİNİ BİLE BİLE...
İzafi bir gölge adına aşk denen;
Yordanası bir özlem Meyletmişken yarınlara Ve gelmeyeceğini bile bile. Ne dün ne de yarın Anın seyri Yol bulmuş bir kez Ölmemek adına Son devinimi yüreğin. Sığınırken yalnızlığın Ketum vurdumduymazlığına Ha gayret sefil ruhum Gelmedik henüz sona, Demek bile bir maharet iken Kıskacında savruk düşlerin Koyultulmuş belki de Şu dipsiz kuyu Hapsolmuşum ezelden Kefareti henüz ödenmemiş düşlere. Ne masumdu vicdanlar Hatta asla var olmamış Binlerce yargı Nöbette iken, ömrün bitiminde Ne vakıf ne de muhalif Karanlık bir coğrafyanın Günyüzü görmemiş son ahalisi: Ne yenik ne de galip Arafta kalmış nice varlık; Razı iken cehenneme dahi Boşlukta süzülen ruhların Son valsi. Çürük dişleri Döküldü birer birer. Kırık iskeleti boydan boya Saf tutmuş iken Tam da ortasında yolun. Saçları döküldü tel tel Ne kara ne de ak, Asla var olmamış bir renk. Kavuşmak adına Tanrı’ya Ey, kâfir insan Düştün mü bir kez tongaya, Geç değil mi son feryadın Kabul görsen bile Meleklerin nezdinde. Sığınağım iken izbeler Yok olmak İdi kesilen tek hesap. Tabiatın tüm defansı Adeta ahenksiz bir orkestranın Bozuk akordundan piyanonun Süzülmüş son notası: Sekizinci ve izafi Si’den sonra gelen Sahipsiz ve sığıntı alabildiğine Terk edilmiş düşlerin Elde kalan son imgesi. CANIM KARDEŞİM ÖZLEM’E YÜREK DOLUSU TEŞEKKÜRLERİMLE...SAĞ OL CANIM BENİM. |