Rengi yok sevdaların
Biz ne esmer sevdalar gördük.
Gökyüzüne merdiven kurduk
Samanyoluna tırmandık
Yıldızlara ip atıp sallandık
Toros’u arkamıza alıp yaslandık
Henüz çocuktuk
Toy’duk
Yağmurlar yağdı üzerimeze,ıslandık
Kumsallardan çakıl taşları topladık,
İçlerini oyduk,
Çıkardık yüreğimizi,orta yere koyduk
Perdeler kapandı gözlerimize,
Kör’dük....


.../



Mevsimden mevsime geçtik böylece
Hüzünlere adres sorduk
Mutluluğun kapısını çaldık
Yok’tu evde açmadı
Karardı hava kaybolduk
Azığımız bitti,aç kaldık
Düşlerimizi yedik’te doyduk
Ümitlerimizi tüketmek üzereydik
Peşinden koştuk bir hayalin
Kaçmadı.
Köşe başında yakaladık
Meyhanede sabaha kadar içtik
O hayallleri çırılçıplak soyduk
Ölesiye,seviştik
Bi kez olsun
Gözlerimize bakmadı...

II..


.../



Rengi yok gökkuşağının
Göz boyaması sadece
Biz,ne maviler gördük
Siyahın matemine,eflatunu gömdük
Kaç kez küstü bize gece?
Suyumuza yakomoz, kaç kez düştü?
Tek elimizle boşluğu ördük
Deniz feneri gibi,
Bir yandık,bir söndük
Dudaklarımızda kaldı,tek hece
Vaktiyle,vakitsizce sevdik
Bir ara ’lal’ olduk sustuk
Kaç kez öldük?
Kaç kez dirildik?
Sırtımızı güneşe kaç kez döndük
En olmadık yerimizden vurulduk
Ağzımızdan kan kustuk
En son hangi mevsim,
Ne zaman sevindik?
Biz sevdaları martılara,
Umutları kelebeklere hediye ettik
Hep kırıntılarla avunduk
Hayat zorladıkça zorladı
Biz sabrettik
Takatimiz kalmadı
Yorulduk...



.../

Rengi yok gözlerinin
Yeşile küs/tüm sadece!............