GELDİ SONBAHAR

Cengemi tutuştu kalemle kağıt
Anlamaz halimi şu mum dört duvar
Yüzümde çizgiler dilimde ağıt
Ne olur üşüyen bedenimi sar,
Yapraklar döküldü geldi sonbahar.

Ne göğe yükseldim ne yere bastım
Kim bilir kaç kere kendimi astım
Perdeyi açmadım kuşlara küstüm
Bu kadar eziyet reva mıydı yâr
Ciğerim söküldü geldi sonbahar.

Ölümden betermiş ayrılık meğer
Güllerin her biri boynunu eğer
Diyorsan; ’’aşk için ölmeli değer”
Sevdanla her gece ölen biri var
Can evim yıkıldı geldi sonbahar.

Elmalar allandı dallandı üzüm
Bir sana geçmiyor iki çift sözüm
Ah dili çatallım ah benim gözüm
Sen gittin gideli gözyaşım buhar
Çok canım sıkıldı geldi sonbahar.

Sinene yağmurlar değdiği zaman
Çaresiz ufkumu kaplıyor duman
Akrebin peşinden koşar yelkovan
Bir sevgi sözcüğün kaç yıla sığar
Umudum yok oldu geldi sonbahar.

Toprağın üstünde ürksem de biraz
Korkutmaz karanlık bitmeyen ayaz.
Kaderi silmeyen silgi bembeyaz
Yolculuk urbası şu ruhuma dar
Bedenim yük oldu geldi sonbahar.
1 Kasım 2021
Rasim Yılmaz