Teşekkür ederim eksik olmayınız

Yorumunuz için teşekkür ederim.

Yorumunuz için teşekkür ederim.

Eskiden mağaza kıyafeti bilmezdik. Ya anamız, ya bacımız dikerdi bayramlık fistanlarımızı her genç kızın rüyası :) olan Zetina kara dikiş makinalarında. Evde dikiş bilmeyen varsa o zaman da parçacıdan kilo ile kumaşlar seçilip bayramdan günler öncesi mahalle terzisine gidilip bayramlıklar orada diktirilirdi. Hem daha ucuza temin edilir hem de terzilikle geçinen eve destek olunurdu.
Çoğumuzun geçmişinde böyle bir dikiş makinası olmuştur.
Daha ilkokulda tanışırdı kız çocukları iğne iplikle.
Sonra ortaokulda Ev Ekonomisi ve El İşi dersi vardı. Hem tasarruf etmeyi, hem el işi yaparak ev ekonomisine katkıda bulunmayı hem de tüketici zihniyetinden ziyade üretime dahil olma öğretilirdi yeni kuşaklara.
Teşekkür ederim yorumunuz için

Olsun ..Vardır bunda da bir hayır.Çocukları yetiştirirsiniz dağ gibi ardında durarak..Siz zaten yetiştirmişsiniz kendinizi..Hayat hep güzel şeyler sunsun ailenize ve sizlere..Sağlıcakla Saygıyla..

Haklısınız. Belki de pes etmemek lazımdı. Ben bu bekleme sürecinde evlendim. Ardından ilk kızım ve sonrası hayallerimin peşinden koşmayı bıraktım.
98’de Selçuk Üniversitesine dikey geçiş hakkı kazandım. Üniversite üç kişi alıyordu dikey geçişle. İkisini kendi bünyesindeki yüksekokullardan. Bir tanesini de Türkiye genelindeki en yüksek puanla mezun olanı alıyordu. O Türkiye genelinden bir kişi kontenjanına girdim. Formu doldurdum. Harç kredisi için bankadan eşim para çekti. Ertesi günü ikinci öğretime kaydolacağım. Gece sabaha kadar düşündüm ve sabah okula kayıt olmaktan vazgeçtim.
Kızım 2 yaşındaydı. Harç parasını dahi kredi çekerek yatıracaktık. Çocuğuma bakacak biri yoktu. Perişan oluruz, aile saadetimiz sarsılır enfişesi ile vazgeçtim.
Bu da kader olsa gerek. Yani ev hanımıyım:)

Bir benzerini de ben yaşadım.Üç defa girip yazılısını alıp sözlüsünden elendiğim bir yöneticilik sınavında dördüncüsüne girip yazılıyı yine kazanmıştım ve sözlüsüne girmek için o gün sınava girecek arkadaşlar sınav giriş binasının bahçesinde toplanmıştık.Sınava ilk girecekler merakla hangi soruların çıkacağından bahisle bir sohbet var.Soru bana yönlendirilince içlerindeki sözlü de kaybeden en kıdemli şahıs olarak fikir beyan ediyordum.Gurubun yanında kırk yaşlarında bizlerin boyunda yaşını göstermeyen bir bey bizi dinliyormuş.Farkında değiliz tabii ki..Şahıs Genel Müdürmüş.Ve o günkü sözlü sınavda komisyan başkanıymış..Anlatıyorum işte torpilden...dayıdan...falan.. ama anlattıklarım yenilir yutulur cinsten değil..Sınava giriş vaktine on dakika kala herkes dağıldı tabi kendimize çeki düzen veriyoruz falan.Bir Bey yanıma yaklaştı ve sınava kaçıncı girişim olduğunu sordu..Ben hala saf sav dördüncü girişim diye cevap veriyorum.Az kalsın ben de ona soracaktım nereden katıldığını falan.demeye kalmadan zil çaldı.Ve adam
başarılar diledi ve komisyonun o günkü başkanı olduğunu ve benim sınavı objektif değerlendireceğini ve asla heyecan yapmamamı söyledi.Ve o gün sorular yağmur gibi yağdı ve hiç unutmuyorum.Komisyon başkanı haklısın kızım demişti..Nasip olunca saydıra saydıra da olsa veriyor Yüce Rabbim.Çok şükür..Hayırlı günlerimiz olsun.

1987 yılında Liseden mezun olduktan sonra kaç kere memuriyet sınavına girdim. Yazılı sınavları kazandım lakin mülakatta hep elendim. Üstelik okulu iyi bir derece ile bitirmiştim.
Sonra iki yıllık yüksekokul okuyup 91’de ( İşletme Bölümü Bölüm Birincisi) mezun oldum. Yine yazılıyı kazanıp sözlüden elendim( torpilsizlikten)
Hani şimdilerde adaletsizlikten bahsediyoruz ya, bu adaletsizlik aslında bizim memleketimizde ben bildiğim kadarıyla kırk yıllık yabancısı olmadığımız bir durum yazık ki…
Şimdi de değişen bir şey yok. Üniversiteyi bitiren pırıl pırıl öğrenciler yine boş geziyor. Kimisi garson, kimi bulaşıkçı, kimi tezgahtar..,
12 saatlik molasız mesai ile üç kuruşa çalıştırılan bir üniversite gençliği ve kahrolası emek sömürgecileri var….
Bu şiirim, 20’li yaşlarda umutsuzluğa kapıldığım yıllarda yazımış olduğum bir şiirimdir.
Kıymetli yorumunuz için teşekkür ederim sevgili neneh….

Yorumunuz için teşekkür ederim.

Yorumunuz için teşekkür ederim.