Otuz beşe değmeden ak düştü saçlarıma
İki gözüm kayboldu hastane odasında.
Bir kaç damla gözyaşı düştü avuçlarıma
Kolum dizim kayboldu hastane odasında.

İç çekerek yâd ettim eski günlere daldım
Gidenlerin ardından öylece bakakaldım
Hazana yenik düşmüş yapraklar gibi soldum
Gülen yüzüm kayboldu hastane odasında.

Şöyle bakıyorum da o mesut günler dündü
Gönlümdeki umudun yanan ateşi söndü
Üşüdü iliklerim mevsimler kışa döndü
Geçen yazım kayboldu hastane odasında.

Dertler üst üste geldi çekilmez oldu çile
Sadakat masasında boğuştum kendim ile
Canım deyip uğruna can verdiklerim bile
Oğlum kızım kayboldu hastane odasında.

Ömrümden ömür gitti ecel rüzgârı esti
O hatırlı dostlarım bir bir selamı kesti
Kısıldı ses tellerim yanık türküler sustu
Sazım sözüm kayboldu hastane odasında.
Rasim Yılmaz
01.07.2021