Bırakın, öylesine büyük olmasın
Küçücük damları bile yeter sevginin
Aksın hayatın içine, en kuytularına değin
Açın önündeki engelleri, sevin, sevinin.

Yüreklere bir değmeli ki o sevgi
Kalmasın kötülüklerin zeminde yeri
Güzel olsun söylenen söz, durulsun gönül
Açılsın aydınlığa yol, istikamet ileri.

Kurulacak en güzel sofra doyumsuz olansa
Dostun sözü baldan tatlı ve ihtiyaçsa
Bırakın üç günlük keyfi, bakın seyrine
Geride kalan sözlerdir, değen yüreğe.

Ne var ki içinde sayın fani dünyanın
Her biri gelip geçici, siz aldanmayın
Azaltın düşmanları, hısım edinin
Sırasında güzel sözler deyin, güzel işitin.

Kalmamıştır kimse üzerinde ebedi
Toprak ki zayıfı da güçlüyü de hep yendi
Kimki gurur edip hep kendini beğendi
Sırça köşkleri gör ki, derdesttir akıbeti.

Yunus gibi yaşamalı kırmamalı gönül
Mevlânâ`dan feyz almalı bunda var ödül
İster huzuru daim, elbet her bir kul
Rab`be yönelmişler güler, gerisi değil.

Oğuzhan KÜLTE