Şimdi sahte hesaplar kurma planları içindeyim,
aynı senin gibi.
Ağlatan şarkıları susturup,
bir nefes boyu mavi boncuklu mutluluklar diliyorum
giderken arkandan.
Fazlası vicdanıma zarar...

Aynı gökyüzünü paylaşan penceremin camını kapatıyorum.
Aynı şehirde yaşamanın utancını
ve öfkemi bir kenara bırakıyorum.
Yüzümü güldüren bir heyecan ile
karanlığa hüzünlü bakışlar atıyor olsam da,
yıldızlar kayarken
son dileğim olarak
Güzel sev beni, demeyeceğim.

Senin gibi yalan olan her şeye
odamın kapısına kara bir kilit vurup,
Yalnızlığın heyulasına düşüp
Suskun ağıtlar yakmak yerine,
bu defa gülümseyerek küfrediyorum
resmini çizdiğim duvarlara.

Arada bir aklıma düşüyor olsan da,
odama her girişimde
karşımda inatla beliren yüzüne
Lânet olsun diyebilmek
Ne muhteşem bir detay.


Biliyorsun, kolay olmadı
biriktirdiğim senli acıları sindirmek.
Var olduğumuz sokak, ağır aksak yürürken üstüme,
yanıp sönen sokak lambaları eşliğinde,
zihnimde sonu gelmez sorular,
zamanla yıpranmış cevaplarla yürüyorum.
Kalabalığın ortasında
yalnız bir yolcu gibi kaybolurken ben,
aslında kaybolan sendin.

Ve sen...
Kendi yalan dünyanı yaşarken
Sana inanan kendimden,
Ardıma bile bakmadan gidiyorum.