Kalbim...
Ey kalbim,
Sana sesleniyorum.
Duyuyorsan iyi dinle beni.

Belki kırk yıldır,
Belki yarım asırdır benimlesin.
Biliyorum,
Bir gün göğüs kafesimde bir telaş başlayacak,
Ve zamana yenileceksin.
Her hâlimi
Kulaklarıma fısıldayan sesin susacak,
Yarım kalacak nefesim.
Gözlerim göğün mavisine sığınıp,
Ruhum gecenin gizemine karışacak.
Benden geriye;
Söylenmemiş cümleler,
Yakılmamış ağıtlar,
Sessiz feryatlar,
Kimsenin görmediği,
Kimsenin bilmediği acılar kalacak.

Biliyorum,
Bir gün apansızca
Bu olmaz işi açacaksın başıma.
Haydi, ne olursun,
Şu göçmen kuş telaşlı ömrümü
Daha fazla yormadan
Bir an evvel tamamla.
Hem kendini
Hem zamanı durdur kalbim.
Çünkü ne sensiz,
Ne de aşksız bir âlemden
Göç etmeye korkmuyorum artık.

Kalbim...
Ey kalbim,
En saf duyguları sende yaşayıp,
En ağır yaraları senden alsam da,
Kim bilir,
Belki de gideceğim yerde
Yarım kalmayan sevdalar,
Yüz çevirmeyen aşklar,
Adı henüz konulmamış,
Güzellikler bekliyordur yolumu.
Kim bilir?