Tutsak yağmurlar düşer bu kente
Kıymetsizdir sensiz doğan her Güneş
Kül grisidir gökyüzü
Mor kokar sensiz tüm çiçekler
Düşbazdır bu kentin geceleri
Şafak vakti hayallerim çalınır
koynumdan


Yoksundur ya sen
Üşürüm hem de bir başımayımdır
Öylesinedir nefes alış verişlerim
Korkularım şahididir bekleyişimin
Karanfil kokulu olsa da yalnızlığım
Hasretimi hecelerime sığdırırım


Sevdamadır tutsaklığım
Kışı aynı, yazı aynı bu şehrin
Yokluğunda küf kokar baharları
Tutuklu kalırken karanlık düşlerimin
gölgesinde
Çiy taneleri büyütürüm kirpik
uçlarımda


Mavi beyazdır akasyalar
Gün batımları hasretin rengi
Gözlerimde siyah beyaz resmin
Yokluğunu giyinirim duyduğum her
seste
Varsın ıslansın yanaklarım derim
Kahrımı salarım şehrin tüm
sokaklarına


Vedalarım kayıpsız
Gönlüme düşen sevdam ayıpsızdır
Kahırlar yağsa da bulutlardan
İlk hevesimin tutkulusu
Son sevgimin mahkumuyumdur


Mazeretime beyandır yokluğun
Senden sonra hep üşüdüm bu şehirde
Biliyorum yine ses çıkmayacak senden
Biliyorum sen yine gelmeyeceksin
Azalttım vuslat dualarımı
Yakında kalemimi de kıracağım…


#hüzünlükent