Cenk ettiğim kadar çark etmediğim nice öğreti
Merakımı mazur gör, hafız
Sancağımda asılıdır yürekteki vaveyla
Öğün atladığım ömrün de güftesi elbet
Aklın sayacına takılı o iskele.

Ne makberdir çağıran
Ne de ölüm beni ağırlayan gün ve gece.
Makûs talihimde saklıdır uyruğum
Acı belki de basireti bağlanan ufkun
Müdavimi olsam da
Rengimle ve aşkımla doğdum yeniden bu gece

Maviden içimin cenneti
Aralıksız esen rüzgâr ne ki?
Saklı iken ilk günden beri içimde.
Pembeden düş ırmağım, hafız
Karanlık gecede mademki bir duyan var
Kara karıncanın ayak sesini
İçim rahat, hafız
Güzel Rabbim ağırlarken kuş kafesimi.

Çırpınan kanatlarım ağrılı
Bazen hayat yorgun kılan bazense ağdalı
Aşkın ritminde kayboldum ben
Bende kayboldu evren
İşte şerh düştüğüm mutluluk ve sevgi
Elbet peşine düştüğüm öğretilerin izi.

Matemden ötedir mahremim
Kuş kafesimde beslediğim sözcüklerim ve ümidim
Kaynayan içimde saklı o ırmak
Kanadığım da yalan değil elbet
Kansam da kerelerce
Kandırmadan sevdiğim kadar
Yüreğim düşkündür hayatın minvaline
Hani tükenen
Hani türeyen
Hani en çok da aşka tüneyen.

Lafügüzaf sezinlediğim
Kıyıma uğradığım her mevsim
Kıyama durmanın tesellisi
Elbet tecelli olan yeni günün işlevi
Bir gece önceden düşüp de yola şiirin izinde
Saklı tuttuğum coşkumu
Kutsarken Mevla’m aşkın dilinde
Kaybolduğum her seferinde
Rast geldiğim o mahzun gülümseme ki
Mahcup bir edayla nasıl söylesem ki sevdiğimi?

Kalp gözüm aşikâr, hafız
Yürek denen tekkede saklıyım:
Pervasız
Ruhumda ne çok köpüren dalga
Oysaki huzura öykünmüştüm bir ömür
Ödün vermediğim ne ise
Çoktan öldürdüğüm nefsim çıkmaz artık yoluma.

Sazımda saklı sızım
Sızımda saklı mahzun bir rüzgârım
Sözcüklerken kanaviçesi günün
Günyüzü görmem sadece Rabbimin elinde.

Devindiğim şu eksen ne ki?
Merhalesi enginliğin kayıtsız sevgi
Bir boşa koyduğum bazen taştığım o kefe
Kazandığımsa belli
Tutkulu bir mevsimde saklı rengi aşkın
Aşkın da kalantor özlemi ile
Seyrüseferinde umudun
Yatıya kaldı işte şiir
Şahlanan yürekten de firar etti edeli aşk.