insan düşermiş bazen
dünya dönermiş durmadan
öyle gücenik durma
bilmem ki derdin ne kadar

denemek bedava değil artık
her şeyin bir ederi var
daha fazlası yok
bir parmak bal çalıyor hayat dudağına
ödetiyor sonradan
ağzından burnundan getirene kadar

dert etme demek kolay sana
öyleyse buyur burdan yak

dünya zor farkında olana
oysa hiç gerek yoktu fazlasına
bak geride kaldı hatıralar
sen ileriye bak

üşüyorum çokhem uykum var
üzerimi ört perdeleri çek
ışıkları kapat
uyuyasım var

aha geldik gidiyoruz
bizden anı kalsın geriye
yıldızlara bak
fesleğenlere dokun
özel olsun kokun
bir şiir oku
kedilere iyi bak

zaman kalmadı tükeniyor kum saatı
feda etmek boşuna
nasılsa anlamayacaklar
geri ver benden aldıklarını
en güzeli bu
anlarsın ancak
ellerin boş kaldığı kadar

sen hayata karış
kendinle barış
sana sen lazımsın
bana da ben

kalmamalıymış geride hiç bir şey
bu nasıl iş
çalış çabala bitmiyor
sanki dünyanın bütün işi benimmiş

gün doğar gün batar
su akar yolunu bulur gözüm
yolcu yolunda gerek madem
hoşça kaaal...

Yunus Beypınar