![]() BİR ÖLÜYE KALP MASAJI
/...Ölümü kabul etmek ne zor şeymiş Cavidan,
Ne zormuş bir dirinin üstüne imge örtmesi.../ I- Renkleri ispat edilemeyen zamanlarda Beyaz bir sevgi sözcüğü öğrettiler bana Cavidan, Kaç yıl sağdın anımsamıyorum Yada kaç asır önce doğmuştu kadınlığın Ve dahi Kaç zaman önce kanıtlamıştın cehennemin siyahlığını Sahi Ne ara öldün sen Cavidan... II- Zamanı ispat edilemeyen renklerde Devri geçkin bir acı öğrettiler bana Cavidan, Mavinin özgürlüğünü Grinin gökteki siyahlığını Kırmızının ayrılığını, Ve dahi Her sesin bir rengi olduğunu, Etekleri uçuştuğunda mesela bir yeni yetmenin Yüreğinin sarı’yla dolduğunu Yada Çocukluğun grilere boyanmış bir deli’ye hapsolduğunu Hepsinden tuhafı da Doğmamış kız çocuklarının Yetim turuncularda tutulduğunu, Sahi Dün yarını doğurur mu Cavidan ? III- Sevgisi ispat edilemeyen ayrılıklarda Var’mış gibi yaşamayı öğrettiler bana Cavidan, Miş’li geçmiş zaman kiplerinde Hiç yaşa(n)mayan hikayeleri ; Aynaların buğusuna Di’li geçmiş var olan yoklar çizmeyi; Öğrendiğim bir geçmişi Duyul’muş zaman kiplerinde hapsettiler, Di’si kaçık Bir şiir bu Cavidan Miş’leriyle geç’miş’imizi ezdiler... İkibinyirmibir’in Ocak’ı Dubai... |
Yeniden dinlemek çok güzeldi!
Sevgilerimle...