Akıyor dere nazlıca, çaya karışır
Gönüldür bu yer tutmaz, sele karışır
Döner bir devran ki görün, ele karışır
Kader de yazmayınca olmuyor usta.

Neye etsek vah, bize düşmandır
Dost diye sarıldığınsa sinsi çakaldır
Biliriz dik durmasını hayli zamandır
Hayat bir başına geçmiyor usta.

Esaslı kullar da var iyi bilirim
Muhabbeti çok sever, sazı çalarım
Eskileri yâdle anar, orda yaşarım
Maziye takılıp öyle, yaşanmaz usta.

Ne hayaller vardı bize güzellik katar
Herbiri feyz verici, rengarenk onlar
Umut etmek pek güzel de bize ne yarar
Gerçekleri kabullenmek, çok zor be usta.

İnsanın hasmı kendisi, dostu da öyle
Duruşu güzelse onun, tebessüm yüzde
Varsın olsun çilelerle dolu bu günde
Paylaşmayınca şu hayat, çekilmez usta.

Hepsi de aşılır derdin, sabrın var ise
Gayret et ki ihlasla, yürü menzile
Bırak aksın çayla dere, durma önünde
Köprülere, bentlere gerek yok usta.

Yaradan vermiş hayatı, seçimler bizim
Gönül sızısı hiç dinmez, sevgiler bitmez
Her gördüğün güzel bil ki, sana meyletmez
Sevmeden yaşanmaz, sevgisiz olmaz
Yürek denen şu nesneye söz geçmez usta...

Oğuzhan KÜLTE