![]() BİR HİÇ GİBİ...Giyin sözcüklerini giyin, hafız: Sökün eden duygularını mıhla Aşkın cetveliyle ölç yalanlarını cihanın Demlendiğine biat dertlerinle uzlaş ve Mevsimsel bir boşluk bil içindeki uçurumu: Yetmedi mi? Mimlenen yüreğine kılıf biçsin yalancı yabancı atlılar Hani mahşerin uçuşan saçlarında açılan Yaralarına tuz basarken cihan, Gölgenle avun yeri geldiğinde Ve matemin sökük dikişlerinden biç mintanını Ki göreceksin olup biteni Dertlendiğin ne ki? Hem kinine ve kirine yatkın iken iblis Meleklerin göç mevsimine yaklaştığını göreceksin. Uzak coğrafyalardan gelen esintiler Dipçiği ömrün, kaya tuzu gibi Dökülen düşler Kayrasında mevsimin Uçuşan zerrelerinle tabi olduğun Hiçlik mertebesinde nasıl ki yatkınsın İçindeki seraplarda büyüyen Sevgi çiçeğine… Delişmen rüzgârın da tadına var Kaybolan sen değilsin de üstelik Varsa yoksa Uzlaşısı mazinin Yarınlarda saklı her mevcudiyeti Giyindiğin kadar kefen niyetine Bileceksin de ölümün nefsine ettiği iyiliği Öldürdüğün kadar kötülükleri Sahip çıkan sana yüce Rabbin nezaretinde Kaybolan hayallerine Kavuşacaksın da günün birinde. Geç ya da erken Varsın yalan bilsinler yeminlerini Varsın sırıtsınlar içlerindeki yalancı özlemle. Sen ki; Öldürdüğün nefsine sökün eden Bir hiç gibi Salındığın katlarında gök kubbenin Israrla sevdiğin ve inandığın kadar dirisin, hafız. Bil mukabil, demekse özüne Savurduğun her nida saklı aslında Çeperinde yüreğinin Üstelik görünmezin meali tüm bedellerin Ödendiğine şahit Rabbin. İzafi bir hüzün de değil şerh düştüğün Yandığın kadar aşkın büyüsüyle Boy veren huzura ve mutluluğa da selam olsun Dercesine, Okşadığın her yetimin başına yağan Nur gibi Firar eden güzellikleri sakladığın Nisan tasında yüreğinin Elbet kolladığı kadar seni meleklerin İmtihanıdır da bu cihanın. Hele ki yaratılmışlığın alfabesinde Gömdüğün değil gördüğüne binaen Büyüyeceksin de katında rahmetin Gördüğün ne kâbus ne de düş Hele ki gözleri kapalı kimse Varlığını reddeden İmtihanına sahip çıktığın kadar erkencisin Cennet bahçesinde. Ne ala ki; kokan her çiçekte saklı nazın niyazın Serildiğin secden Yanmak ne ki… Üstelik yaşayıp da ne gördün ki? Varsın telaffuz etsinler adını yerin dibinde Unutma ki; Vardır sana inanan ve bir kollayanın Yoksa nasıl cereyan ederdi bunca hikmet? Aşkın ve dilinde saklı güzelliğinle Yakın durduğuna da mani olamayacak hani Hiç kimse O uzaklık ki; Katlarında rahmetin Açan güller gibi kokan ve koruyan Rabbinin izniyle… |
BİR HİÇ GİBİ
Güzel bir şiirdi, beğeniyle okudum. Nice güzel şiirlere diyor, Şair Arkadaşımı içtenlikle KUTLUYORUM...