/ Bazen güneş olmalı insan
Dağların dumanını almalı
Bazen;umut yüklü bir gemi,
Bazende,yanaşılacak liman /


Ey! yorgun kalem
Sen bir ağacın dalından koptuğundan beri,
İçinde kükürt kokusu,
Bedenin,
Şairin avuçlarında özgür
Ve geceler,gündüzlere küstüğünden beri,
Hayaller kelepçeli,
Ruhlar esir,
Fikirler hür...



Bu sene erken geldi bahar
Düşünceliydi Nisan
Oysa ben;
Hüzünleri şubatta öldürmüşken
Her şey yolunda
Fakat;
Sen yoksan
Ben baharları değil,seni sevmişken


Ey yalancı bahar!
İçimde cam kırıkları
Kalp dediğin ucube
Avare ve gamsız...


Esrarlı bir gecenin ketum yanıdır zaman
Düşler/im,
Firari uykulardan arta kalan
Kasımpatları büyüttüm içimde
Ve bir yudum su
Bir tutam umut,
Penceremdeyse buğu....


Bir şarkı söyle bana bize dair
Unut gitsin
Geçmişe dönme
Hayır!
İstemiyorum anlasana
Gözlerime öyle bakmasana..



Asla temiz bir sayfan olmadıki senin
Sen karaladın
O yaraladı
Sildin bir daha yazdın
Ama yine olmadı..


Onun içindir belkide
Kimi aşklar hicrettir
Bir kalem
Bir kağıt
Ve bir kaç hece
Yalnız kalan tümleçtir

Göçmen bir kuş edasında şimdi aşk
Kimbilir nereye ve kime kondu
Mevsimsiz bir yalnızlığın kollarında
Burnumda hala kokusu
Az önce burdaydı oysa
Şimdi yok oldu




Güzel günler var,güzel dünlerin ardına saklı
Biliyorum bu gece biraz ağlamaklı
Olsun varsın,
Söylenmemiş cümleler
Hiç görmediğim gülüşler
Belki yalansın
Belki yasaklı


Bırak!onlar ne sanarsa sansın
Kimsenin bilmedikleri
Bende saklı.....