Anlatayım ne yaptı bana ilk aşkım Leyla,
Duyanın aklı şaşar saymayayım sırayla.

Yine de kaderime toyluğuma küseyim,
Fazla yaralamadan lafı kısa keseyim.

Güya benim yüzümden bırakmıştı okulu,
Öyle bir kapıldım ki oldum sevdanın kulu.

Duygularımı hazla kaynatırken kanında,
Anzer balı emerdik mahalle ormanda.

Buluşurduk orada aynı kumrular gibi,
Mekânımız olurdu büyük doruğun dibi.

Dallardan ev yapardık orada kendimize,
Akşama kadar yanar dönerdik külde köze.

Her akşam olduğunda zamana darılırdık,
Nasıl ayrılacağız diyerek sarılırdık.

Anne annesi ile duruyordu Tonya’da,
Sanırdım ki cenneti yaşıyorum dünyada.

Bazen izin isteyip annesine giderdi,
Dönene kadar içim hasretiyle tüterdi.

Bir gün gitti bir hafta dönüp gelmedi bana,
Dayanamadım elden mektup gönderdim ona.

Ne duyayım dersiniz meğer gitmiş kocaya,
Kaldım yangın içinde ateş çıktı bacaya.

Sonra terk edip kaçmış yakmış da kocasını,
Yana yana ararmış o ilk aşk hocasını.

Ettiklerini yazsam olurdu birkaç roman,
Dedim kalmasın yüzün yüreğinle araman.