Karanlıklar içinde kaldı bu sevda şehrim,
Yetim mezarı gibi, anılar her yanında,
Taştıkça her taraftan enkaz taşıyan nehrim,
Bakıyorum geçmişin fer bırakmaz tanında.

Nerde sevda güneşli, sağanaklı havalar?
Rahmetle doluyordu gönül denen kovalar,
Yemyeşildi şehrimde cennet gibi ovalar,
Şimdi o tabiatın nerde o renk kanında?

Baharı bekledikçe, yoğunlaşır zemheri,
Bazen kasırga tufan, alır geçmişten beri,
Bütün dünyamı sarıp, kaplıyor geceleri,
Hasretin acısıyla aşk feryadı tonunda.

Meteor yağmuruyla uzaktaki yıldızlar,
Düştükçe damla damla kemiklerim de sızlar,
Kapılırlar deryama, deryam hızlanıp gazlar,
Aynı tas aynı hamam bu hengâme sonunda.

Her zaman heveslerim, mazi ile hislerim,
Canlanır hayalimde, nice hatır beslerim,
Biri yolumu keser, kesilir nefeslerim,
Bilmez ki aşığının ne azap var canında.

Bir daha gitme derim, dayanılmaz acına,
Baktıkça yüreğimi hapseder avucuna,
Gönlümün ondan başka ışık değmez ucuna,
Sevda yüklü kervanım, her an böyle hanında.

Gurbet elden eserken seher yeli rüzgârı,
Bilmez sevda şehrimi nasıl sarıyor harı,
Bu halde hiç diner mi içimdeki efkârı?
Hatırı dipdiridir yüreğimin kınında.