Boztepe’ye çıkıp da etrafa baktığımda,
Cennete düşmüş gibi bir hoş olur içerim;
Teleferiğe binip üstünden aktığımda,
Huzurla heyecanla benliğimden geçerim.

Ön tarafında deniz, arka tarafta dağlar,
Dağların eteğine kadar yemyeşil bağlar,
Onların arasından Melet Irmağı çağlar,
Bu manzaraya dalar keyifle çay içerim.

Boşuna mı dillerde Ordu’nun dereleri?
Üçü şehir içinde süslerler nereleri?
Şehrin dışında kalır Tur’nanın hareleri,
Bu güzelliğe ayrı, özel kaftan biçerim.

İstersen dal içeri, yükseklerinde dolan,
Dön de geriye bir bak nedir arkanda kalan?
Her nereye bakarsan gözler önünde olan,
Hangi bir güzelliği ötekinden seçerim?

Pamuk yığını gibi bazen vadilerinde,
Bulutlar yükseklerden kalır hayli derinde,
Kendini zannedersin doğanın göklerinde,
Her yanına apayrı gizemlerle göçerim.