Sazımı elime alıp ne desem?
Akort tutmuyor ki telimiz bizim,
Her eğriye karşı doğru söylesem,
Bozulur bilgedir delimiz bizim.

Acı gerçekleri sevmez anmayı,
En zorluğa sever en dayanmayı,
Hor gördüğünde bir görse yanmayı,
Öyle haz duyar ki velimiz bizim.

Gör onda huzuru, bitmez neşeyi,
Seyreyle döndüğü sonsuz köşeyi,
Zırnık yok ki diksen birkaç şişeyi,
Acı da esemez yelimiz bizim.

Kör ile sağıra takar nazarlık,
Bakıp da görenin hepsi hızarlık,
Her yan öyle sükûn, aynı mezarlık,
Korkudan lal olur dilimiz bizim.

Gözlerde yaş seli, nicesi ağlar,
Dumanlar içinde karanlık dağlar,
Kimi karanlıktan dünyayı sağlar,
Böyle bir durumda halimiz bizim.

Dünyayı sadece bir hayal sansan,
Yalnız öbür yana inanıp kansan,
Dünyaya tapana tapıp inansan,
Cennetlik belgeli elimiz bizim.

Bana dokunmayan bin yıl yaşasın,
De ki hiç düşünme neye maşasın,
Dilsiz şeytan isen farz et paşasın,
Beş para eder mi selimiz bizim?