Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
Hayatın gülleri bir bakmışsın dikenli. Zaman var gibi, büyümeli dersin, birden büyürsün. Şaşırır, ruhun kendini taşırır. Demlikteki çay acır. Absürt bir yazar ya da, dünyayı kurtaran bir kahraman; hangisi kâfi? Hangisi şah? Sen, anlamadan ve kavramadan... Şah olur mat. Şah Mat!
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Şah Mat! şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Şah Mat! şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.