![]() Elveda
’’Bir Gençkızın Akşamüstü Sözleri Bunlar.
Karanbole Atılmış Bir Kurşunda , Hedeflenememiş Olmanın İçacısıyla..’’ Kırılmış düşlerin raksında Kızıla çaldı gözlerini güneş Acıyı yiyen rüzgar Zehrini kustu üstümüze. Kabul ettim Boğulduk hüzünlerimizin yetimliğinde... Bizim için çok geç artık Camları buğulu bir otobüsün Sevda durağını es geçişi kadar geç. /Ayrılığa nikahlandık biz Yetişemeyiz artık/ Feri sönmemiş isyanlarda, Perspektifimde hazin bir bitiş. Nabzımın ritminden Kalemimin vezninden Ve aşkımın ayak izlerinden Adım adım silebilmek için uğraşıyorum seni... Ne olur git/me heybemden Kal/ma masalların gizinde Ait olduğun koyuna sokul/ma Savruluyorum avuçlarında Topla/ma..! Yar/ ın yok artık..! Ben ne İlah. Ne Peygamberim Ben toprağım Üstünde yeşeremediğin! Medusa’mı sandı beni de, Böyle taşa döndü dilin? Bilirsin tahtalarım eksiktir benim. Yapamam ki o sandalı Yağmurlar taştığında binelim Gidelim... Yakıldı tüm denizlerin ateşi. Matemli bu şiirin künyesinde, Ceset kokuyorsun ne çare Suskuların tüm çürümüşlüğü üzerinde Dört yanlış bir doğruyu götürürdü ya, Bir yanlışın, Dört doğrumuzu harcadı seninle... Ahh biliyorsun işte. Hermes’in çocuklarından çaldığımız bu aşkoyunu Hayır getirmedi ikimize de. Gece kocaman oldu içimde Gün ışımadan, Sabaha kaç varki ? Ben uyumadan.. Keman sesleri, mızıkacılar sokakta Üst kattan çekiç sesleri. Ahh Kar taneleri başladı yine uzaktan... /Yeni bir gün, Yeni bir hayat, Yeni bir masal / Bütün şarkılar, Mantarlaşmış bir veda havasında yamalı Bir taze yara saklanır her gülüşte Öptürmem onları. Bilirim. Geçmeyecekler..! Yol ayrımları bunlar, günahsız. Bir gidişin veda buseleri, Yanaklarında çiseleyecekler... Şimdi giderken, Matemli bu şiiri bırakıyorum sana. Ve ilk kez yalan söylüyorum sana. Elveda... /Seni öldürdüm. Hiç kan çıkmadı. Beni öldürdüm. Kaskatı kesildi infazdaki arınmışlık perdesi../ Gülşah Kolsuz |
Kalemine yüreğine sağlık
Şairimizi canı- gönülden
Tebrik ederim.
Sağlıklı huzurlu Güvenli bir Yaşam dilerim.
Selamlar.