![]() YÜZLEŞMEK, YÜZSÜZLEŞMEDEN
İnsanlar ne de çok şey ister alabildiğine
Dönmelidir dünya onların ehli keyfinde Aksatanlar olursa onu, hasmıdır yazmalı Hata yaptığını söylemek cürettir,katlanmalı… Kimsenin tekelinde değil hayat denilen Kararlar ortaksa eğer, bahar gelir yeniden Başkalarını küçümsemek aslında bir cüret Onları anlayabilme hazzına, mert kuldur namzet. Kimse kendisiyle yüzleşmeden çıkmamalı yola Başladığı yere bakmalı önceden, gerisi angarya İleriye giden ortak adımlar varsa desteklenmeli İstişareyle varılan kararlar ki en isabetli. Yukarıdan bakan insanlardan asla haz edilmez Bu noktaya nasıl geldiler, bu bir muamma, bilinmez Mesele en alttakinin hakkını da görerek yürümek Yok saymayan bir anlayış ki bu alkış gerek. Noksanlıklardan münehhez bir kul yoktur sanırım Kişileri olduğu gibi görebilmektir burada kârım Benim için kimse değişmemeli ki özü önemli kişinin Olduğum gibi sevildiğimde, yürekte var yerim. Menfaatlerle kurulamaz hiçbir bağ, çarçabuk kopar İlelebet sürecekse birliktelikler, orada dostluk var Çıkarsız ve sevgiyle başlamadır yakınlık ve içten gelerek Sıradanlaşmışsa diyaloglar, tarafları mutlak gerecek. İnsanın kendini bilmesi neden önemli anladım Nefsini dizginliyor bu halde, buna inanadım Herşeyin merkezine kendine koyanlardan bunaldım Biz isek ben oluyor, bu da en güzel çıkarım. Ben denen, en tehlikelisi edilmez onla muhabbet Benliği öldürebilenle ne de güzeldir sohbet Öze başkalarını da sığdırabilen anlayıştadır rahmet Sen dili var, bundadır kâr, sonuysa izzet. Oğuzhan KÜLTE |
çok güzel öğütlerdi,,sevda ve özlem vardı,
akıcı anlamlı düşündürücü idi,
kutluyorum Dualarımla selamlarımla