Küçücükken daha o saf duyguları ve merhameti
Zamanla kirleteniz galiba bizler, insaniyeti
Bunla da kalmıyor ki esareti şu ekranların
Bitiriyoruz güzelliklerini adeta yarınki güzelliklerin.

Ellerine verdik güya o masum cepleri,tabletleri
Sormadık ki neler yapıyorlar saatlerden beri
Kimi girdi çirkin sayfalarına şu internetin ve bilmeden
Bazısı şanslıydı aslında, daha bir sağlıklıydı görselleri seviyenin.

Nasılsa meşguldük çoğu zaman,buydu bahanemiz
Farkında olmadan bizler; temelinden sarsıldı ailemiz,hanemiz
Daha ufacık yaşlarda takıldı gözlükler bilmem neden
Bu kadar insafsızlığa asla kayıtsızlık edemem...

Anne ve baba olmanın gereğinde yoktur ekranlı yardım
Çocuklara esas gereken şey, tatlı dil, şevkat ve tebessüm
Bizde bulunmayınca yıllardır bu duruş ki çok yazık
Zihinlerini doldurduk çöpten dünyalarla, tükettik.

Onlar geleceğimizdi oysa, güzel günlerin mimarları
Bu kafayla gidilirse yarına da olmayacak bu işin kârı
Uyanalım ;anneler,babalar, velhasılı tüm ebeveynler
Yarardan çok zarar veriyor ellerindeki telefonlar, tabletler.

Mesafeli olmaz ise teknolojiyle yaşam, insanlık zamanla tükenir
İkili ilişkiler sanallaşırsa, insanlar inanın oldukça bencilleşir
Bizi biz yapan yüz yüze kurduğumuz sıcak ilişkilerdir
Sanal dünyaya tutsak bireyler çoğaldıkça, umut gölleri de kurur,çölleşir.

Milletin gözbebeği çocuklarıdır, kıyaslanamaz maddiyatla
Değerlerden uzak nesiller yetişirse, gelecek yok olur orada
Becerilerle donanmalı o elleri çocukların inanın
Dimağlarını kirletmeyin artık, geç kalmadan uyanın.

Teknoloji düşmanlığı değildir sitemimiz aslında bizim
Çöküşleri gördükçe çocuk yüzlerde, bunadır asıl hüzün
Sosyal paylaşım dediler, dağıttık büsbütün mahremiyeti
Çocuk ve gençlerde görülen durumun budur esas sebebi.

Oğuzhan KÜLTE