Yine bu gün dîvâne savrulmuş ve gamlıyım
Ezelden sancılıyım, yenik düştüm figâna
Geçmişin mirasıyla ikbalden evhamlıyım
Dönülmez ufuklardan yürüyorum hazâna
Cam kırığı anılar yaşadığım hikâyem
Hüznümü depreştiren vebalimdir sermayem
Her dem arıyor seni bu şehir bu kasaba
Boğuk hıçkırığımdır bıraktığın intibâ.

Geçti nice seneler hep varlığına muhtaç
Firâkın soğuk eli ruhumda dolaşırken
Vicdan çatışmaları sunmaz halime ilaç
Kâbus olan düşlerim gerçekle kaynaşırken
Aydınlatır sîmânı gözlerimde fecirler
Süzülür hayalimden esmer yüzlü tasvirler
Senden kalan geriye bir resim, birkaç urba
Şu köşede inleyip duran içi boş kırba.

Bu bahçeler, bu mesken, yaşanan hatıralar
Zevk-u sefa duymuyor artık ziyaretimden
Bir hicran ki yokluğun derunumu yaralar
Ulaşamaz dilime vakur asaletimden
Şu dere yatağında süzülürken irfanın
Şu dağın çeşmesinden fışkırıyor tufanın
Artırır özlemimi her Temmuz her Çarşamba
Merhem olmaz halime ne dostum ne akraba.

Ey benim yanık tenlim el ayağı nasırlım
Yokluğunda kahrolmuş virân olmuş çardaklar
Gülüşleri kem kader ıstırabıyla sırlım
Bastığın topraklara tünemiş fırıldaklar
Yerle yeksan ettik de ulvî kaygılarını
Kaldırdık otağından rahmet yaygılarını
Dokuz çocuğu sarıp sarmalayan şu oba
Hasretin elemiyle şimdi yetim gurebâ.

Ey benim içli şarkım sen gittiğinden belli
Çığlıklar yükseliyor konduğun musallâdan
Türkülerle ağlıyor bir ‘’Gözleri Sürmeli’’
‘’Ağ Gelinler’’ inmiyor terk ettiğin yayladan
Geç olsa da anladım kadrini kıymetini
Üzerimde tükenmez babacan himmetini
Sersefil bir yaşamla dünyam oluyor hebâ
Sarıyor benliğimi pişmanlık denen vebâ.

Ey benim mutsuz yanım köyümün son kahyâsı
Methiyeler düzse de yâd eller unvânına
Edebime yön veren doğruluk süreyyâsı
Yüz sürüyorum şimdi harâbe eyvânına
Sen ki yaptıklarımı sorgulatan âhımsın
Ahirimi kuşatan susmayan cenâhımsın
Sen ki istikbâlimi serinletecek memba
Sen ki af dilediğim umuda yanan lamba.

Feryâdlar yükseliyor nedametle çehremden
Dua açmazlarıma sözlerin dokundukça
Eyvahlarım kor olur dökülür her zerremden
Günahlar ferman gibi yüzüme okundukça
Keşkelerle doluyum kızarak darılmana
Bağrına yaslayıp da yavruna sarılmana
Anladım kusurumu olsa da kaba saba
Şahit olsun ki seher ânı şu bâd-ı sabâ.

Yine bu gece dertli yine çok dalgalıyım
Bağışlanma şevkiyle dalıyorum ummâna
Tövbe istiğfarımla maziyle kavgalıyım
Üzdüğüm için seni yalvarırım Rahmân’a
Kavuşma umutlarım bir nefeslik mesafe
Bayramımdır vuslatım affım olur arafe
Hayata kandım artık elimden tutsun ukbâ
Bekliyorum eceli özledim seni baba.

Menderes Oyanık
15.08.2019

Rahmetli babam için kaleme aldığım şiirimi güne taşıyan seçki kuruluna, beni yorumları ve beğenileri ile onurlandıran siz şair arkadaşlarıma çok teşekkür ederim. İyiki varsınız ve yazıyorsunuz.