![]() Bir De Bu Pencereden
Türlü suretler,türlü meşgâle
Boş bırakmaz hayat seni iş,güç, telâşe Hepimizin kendince bir duruşu var elbet Çözmek için sabırla ve de gerekir gayret. Bazen, çözmek olur çözümsüzlük hadi bakalım Anlayışlar tek yanlıysa, yürümez yol bir adım Çok yönlü görebilenler, bilir saadeti her an Körükörüne bakanlaysa halin pek yaman. Batar Karadeniz’de gemilerin, düşer kollar Sanki omuzunda taşırsın dünyayı, bu ne haller Ne yaşarsın anı,ne kalır hayaller zihinde Kahroluşun ortasında, savrulurken birer birer. Durdurmak zordur zamanı, girer ömre izinsiz Tek pencereden bakanlar, hadsiz hadsiz Biz ise hayat, olmazdı içinde asla ben Ne geçer öylesine söz, olunmaz itibar nezakete Başkasının gözünden de görebilmek esasen İlâcıydı saygıya,o ki sevgiyi de besleyen. Doldurmalı gülü,açsın o yürekte Haklı olmak ne mümkün her seferinde Bir kez olsun, sen de haklısın diyemeyen his Oyar mutluluğu,tüketir seni de bir habis. Geceler verir ahenk, onca karanlığıyla Yalnızlık ne güzeldir dedirtir, rotan çoraklığa Batar dikeni eline gülün, kokusu kalır anlamsız Hayatı sürekli kendine yontanla tüketmek Ne yaparsan yap,anlamsız,anlamsız. Başkalarına da saygı değildir keyfiyet İlla ötekileri de sevmeyeyse yoktur mecburiyet Karıştırmamalı şu keyfiyet mevzuunu çok önemli Herkesle anlaşabilmenin elbet var bir zemini. Yok saymak ötekini katmaz asla kâr Hakkı savunmak,değildir cüret,bu zulüm Güzellik denilen husus asıl söze yaraşır Kişinin söyledikleri değil, tarzları önem taşır. Ne yapılanın,ne söylenenin yok bir önemi Söyleyiş ve tavırda, nezakettir gerekli. Oğuzhan KÜLTE |
mutlu yıllar,,Dua ve selamlarımla