Bize doğrusu gerek ve hissedilen
Uyuyorsa akla,mantığa yaşanılan,görülen
Sahte gülücüklerin anlamı yitti çok önceleri,
İhtiraslardan arınmışsa insan,değer vermeli.

Rutin denilen de yürür özverilerle
Kimine göre bunlar sıradan, değersizdir de
Hele bir aksat da izle, neler oluyor
Ortalık toz duman olmuş,hayat duruyor
Anlıyor ki birileri, rutin denilen
Sırtındaymış ötekinin şimdi anlıyor.

İşte senin değerin,ederin denilen
Bazen ne de ucuz gider,şu alın terin
Sana yaklaşımlar yaban, gülüşler yavan
Verme sen de fazla değer, bilmeyenlere
Can defadır elbet dostlar,kıymet bilene.

Kimi sanır kendisini atlas ve libas
Aman Allah,bu ne gurur bu ne ihtiras
Küçük dağları yaratmış,bu zavallılar
Alkışlarla pofpoflanmak mı istiyorlar.

Olmasaydı onlar bilmem ne yapardık biz
Lütûf ehli kibirlilerden olmayın ha siz
Eksikliği giderilmez sanmasın kişi
Takdir etmek bize düşsün varsa değeri...

Nefretim hep şu egosu önde gezene
Hele bir bak sözü ile lafa girene
Makamını,mevkisini etiket yapıp
Üstelik insanlara bir de yukardan bakıp Kinliyim inanın dostlar,burnu büyüğe.

Marifet güzeldir ancak, iltifat elden
Böbürlenmek cahilliktir, bu ki imandan
Sen çalış ve gayretli ol,bilinir değerin
Geride kalan güzellik olsun eserin.

Kimi unutulur çabuk,kalmaz bir izi
Yüreğiyle çalışanlar vurur zamana kilidi
Yiten kişi de olsa, anılır her an
Kimi rahmet ve minnetle aranır olan
Kimisi de lânetlenir, kulak çınlatan.

İçimiz bir olmalı şu dışımızla
İkircikli yapı zarar cümle kullara
Vicdan ne büyük ölçüdür insan olana
Egodan uzak durmalı geçici dünyada.

Oğuzhan KÜLTE