![]() Ve Ölür GüvercinlerBir fırtına kopar yüzümde Güpegündüz Alabora olur masmavi deniz, Balıklarda bir deprem endişesi, Bir korku, Can havli kaçış... Gemiler bir kayaya çarpar, karaya vurur Omurgası kırılır her birinin Kırılır güverteler İncinir yolculuklar... Bir çocuk "anne ne olur gitme!"der Bir anne göçüp gider... Ağzımda yara olur kavuşmalar! Bir şehir uçuklar dudağımda, Nasır tutar ellerimde kimsesiz sokaklar, Köşe başları Beklemekten yorulur sahipsiz kuşlar, Köpekler, Pergolelerde boynunu büken begonviller, Terk edilmiş petunyalar Yağmura susamış, çatlamış toprak... Ve kabadayı bir yalnızlık çöker ruhuma Hadsiz, zorba... Alır başını gider güneş, Düşüme karanlık konar öğlen sonrası, Aklım bir karış öteye varamaz Ve ben üşürüm yine Hiç bir sıcak iklim uğramaz bana Umudum eskir benim, Elim elime küser, Gülüşüm yüzüme yabancılaşır Göğ(s)üm iki kapı arasında sıkışır, Fenalaşır! Sonra, Sonra ihtilal olur içimde Simitçiler çıkmaz sokağa, kuş yemi satanlar da Ve ölür güvercinler... 25.08 2019 S.U. Serkan Uçar |