Ve dokundum yüzüne, yüzün yüzümde Ay’dı
Kayboldu karanlığım, yüreğimde gün aydı...

Aralandı kirpiğin, umut umut bakındım
Ben o an anladım ki, gökyüzüne yakındım

Gözlerine dizildi yıldızlar, sıra sıra
Kaçıp gözbebeğime doldular ara sıra

Nefesin yağmur kadar, toprak kadar sıcaktı
Aklım kafatasımdan, az kalsın kaçacaktı.

Öyle mesut bahtiyar, öyle kalabalıktım
Gökte martı sürüsü, suda milyon balıktım

Dersin, bir garip hancı bin odalı Han’daydı
Dersin, yurtsuz mülteci Anavatan’ındaydı

Sanki koca dünyada bir tek ikimiz vardık
Heyecanlı, acemi ve sakar çocuklardık

Bir kızıl gonca gibi çekingen, utangaçtın
Güldün, ta içerimde derin çukurlar açtın
,
Apansız dudağında gül bitti, eridi kar
Yanağında sevinçten ağladı papatyalar

Ellerin ellerinde, Özgürdük kuşlar kadar
Renktik, denktik, ahenktik, baharlar, kışlar kadar

Deniz kokulu, mavi, umutlu bir şiirdik
Işıklı, cıvıl cıvıl, sevdalı bir şehirdik

Sen benim tek düşümsün, tek zaafım, tek tutkum
İçimden her geçtikçe, aşkla tutulur nutkum

Sen ki ekmek, sen ki su, sen ki her nimetimsin
Sen ki nefesim, havam, mutlu kıyametimsin

Seninle doğmak yine ve yaşamak ne güzel
Çocuk olmak, büyümek, ah yaşlanmak ne güzel...

Seni seviyorum.....

S.U.

Serkan Uçar

01.01.2024

"Şiir vesilesi ile,
Yeni yılın, tüm güzellikleriyle aklınıza, kalbinize, ruhunuza ve hayatınıza dokunmasını
Dünyaya Barış, kardeşlik, sevgi, umut, huzur ve mutluluk getirmesini diliyorum."

Hoş gel 2024