Sanki durulur gibiydi fırtına, ama yalandan
Durmadı ki esinti hiç, bakabilelim etrafa neler oluyor
Eğme başını öyle yine, dayanamam buna inan
Sürüklüyor yadellere seni derin bir esinti,dinmiyor,dinmiyor.

Hani birlikte olduğumuz o günler de olmasa
Dayanası olmazdı şu gelen olaylar inan ki başa
Elbet diyorum gün döner, görünür uzaktan şafak
İşte o zaman gör, nasılmış yeniden ve daha gülü doğmak.

Geçti bir ay denen günler son hızla,eridi,yitti
Senle geçen günlerden, unutulmaz hatıralar doldu,birikti
Açarım da sırası gelince o resimleri bir bir,titrer ellerim
Oradayım yeniden sanki,say ki ben hep sendeydim.

Oğul, can gözüm, kara kaşlı, mahsun duruşlum
Acı denen bu ayrılıkları bilesin ki ben de çokça yaşadım
Ne sevinebildim geldiğime, ne ağlayabildim alabildiğine
Dönüşleri olmasaydı dedim, ne güzel olurdu hayat
Yenilmedim ama, dik durdum, özlemleri içime gömdüm…

Doldur ki her anını, hasret yakmasın canını
İhtirasla,şevkle çalış, günler geçer, ay, yıl değişir
Bedelini ödediğin zorluklarla diren,takma kafanı
İmanki nasıl da güç veiryor insana bunu bil
Daha da zorlarını yaşayan sayısızca var kul.

Bense her sabah senin yokluğunu sindiremedim içime
Batıyor sol yanıma keskinden bir acı ki tarif edemem
Sana kavuşacağımız dönüşsüz günün umuduyla susarım
Fırtınanın , karabasanların bizi terk ettiği günlerde
Belki bir son fasılda ve ayrılmamak üzere, bir araya geliriz yine.

Unutma evlat, manzaralar hep güzeldir ve daima yüksekten
İzlemek için onu terlersin bu yokuşu çıkmaktan
Bir kez aşıldı mı zorlar, açılır sana türlü türlü kapılar
Kalbimdesin daima,aldırma kim ne derse desin
Hak için yaşa, adaletli ol,kimseye kin de beslemeyesin
Zaman bir ilaç ki sabret sen de görürüsün
Vazgeçme sakın ilkelerinden,sen de, sen de mutlu olursun.


Oğuzhan KÜLTE