Yoktan var eyledin, tüm varlıkları
Kelimeler yetmez, Sen’i tasvîre.
Yüceden de yüce, yücesin yâ Rab…!
Bizler hakir sudan, Âdem topraktan
Kelimeler yetmez, Sen’i tasvîre.
Yüceden de yüce, yücesin yâ Rab…!

Sâni ismi ile, yoktan var eyler
Kudreti düşünün; hanımlar, beyler
“Ol” deyince oldu, yok olan şeyler
Kelimeler yetmez, Sen’i tasvîre.
Yüceden de yüce, yücesin yâ Rab…!

Uy ki kurallara, yüzün çıksın ak
Azrâil kapını, çalmadan tak tak
Baktığın her şeye, ibret ile bak
Kelimeler yetmez, Sen’i tasvîre.
Yüceden de yüce, yücesin yâ Rab…!

Söylediğin sözü, söyleme peşin
Yeryüzünde yoktur; benzerin, eşin
Sâde dünya değil, ahreti düşün
Kelimeler yetmez, Sen’i tasvîre.
Yüceden de yüce, yücesin yâ Rab…!

İsterse yaşatır, havasız, susuz
Canı veren O’dur, yaşanmaz onsuz
Yediğin, içtiğin; nimetler sonsuz
Kelimeler yetmez, Sen’i tasvîre.
Yüceden de yüce, yücesin yâ Rab…!

31/05/’19
Hanifi KARA