Gitmiyor gözümden yere çöküşü
Hüznünü saklayan mahcup bakışı
Sordum buraların nasıldır kışı
Ağırtır başını ’çok’ dedi sustu


Üstünde eskimiş yamalı ceket
Yoksulluk haline ediyor avdet
Sordum yaşın küçük neden eziyet
Kimsen yoksa şayet ’çek’ dedi sustu


Nemli kirpiğinde yaşın büyüğü
Sildikçe inatla aktı sümüğü
Sordum hiç giydin mi okul önlüğü
Benzi beti attı ’cık’ dedi sustu


Sertleşmiş elleri meşin derisi
Bezgince gözleri badem irisi
Sordum şu gönlünün var mı perisi
Ahh, bizden gayrisi ’yok’ dedi sustu


Sonra da tutturdu uzunca ezgi
Alnında o yaşta derince çizgi
Sordum çekilir mi bu acı yazgı
Kimsesizlik bana ’hak’ dedi sustu

Belli ki yüreği kendi gurbeti
Bozkırın bağları, bağrı uzleti
Sordum bu külfetin nedir ayeti
Çevirdi başını ’gök’ dedi sustu


Üşürken titredi inledi derya
O an bir beise kapıldım güya
Sordum en son nedir gördüğün rüya
Annemin yaptığı ’kek’ dedi sustu.



Nezahat YILDIZ KAYA