14
Yorum
37
Beğeni
0,0
Puan
1441
Okunma

Şu ömrün yarını, bugünü, dünü;
Yüz yıl sürse, bir fâniden sayılır.
Bahçıvan gül ile yaşar da ünü,
Dam bekleyen zebaniden sayılır!
Mevkiden mevkiye evrilir dâva,
Kirli yahut temiz; hava bedava…
Fakir bırakırsa edilir rüsva;
Zengininki senfoniden sayılır!
Acaba var mıdır bunun hikmeti;
Hep mi bize zamanenin hiddeti?
Felek günahkara verir mühleti,
Bizim suçlar hep aniden sayılır!
Söz bitti, an durdu hayata dair;
Kalem umutsuzluk yazar mı şair?
Halil, umulur ki bu acı şiir,
Zaruret-i insaniden sayılır!
Halil GÜLŞEN