19
Yorum
91
Beğeni
5,0
Puan
2786
Okunma

Solgun benziyle resim çerçevesinin
Arka yüzünde görünen adam,
Kalbinin boşluklarında saklıyordu
Dalgınlığına esir düşmüş siluetini…
Görünen evrende sanki sadece
Yüzeyde kalmış tuhaf bir boşluktu,
Zamanın derinliklerinde kaybolmuş
Uçsuz bucaksız bir boşluk…
Sevgisizlik pınarından beslenmiş
Damarlarında ise hiç dinginleşmeyen,
Renksiz koyu bir hayat akıyordu
Sessizce durmadan ve derinden…
Acının yırttığı derin yarıklar oluşmuştu
Artık olmayan bitap yüzünde,
Kalbi fırtınaların zorla getirdiği
Buğulu kanı pompalıyordu durmadan.
Çabalarının parçalandığı yerde
Bir bir arandı durdu sabrının ucunda,
Bin bir itinayla tek tek topladı
Semaya dağılan yüzünün parçalarını…
Işığın bulanık yansımasıydı muhtemelen
Renk cümbüşünde gördüğü izler,
Topladı yıldızlarını karanlık gökyüzünün
Sessizce yine uzandığı yerden…
İbrahim Soyalar
5.0
98% (59)
4.0
2% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.