![]() Gölgesiz Ömürler
Açık unuttuğum kalbimin penceresinden
Silkelerken tüm acılarımı İçeri girdiğini fark etmedim Odalarımı gezmişsin bir bir Masamın üzerindeki notları dağıtmışsın Yere düşürmüşsün fotoğrafımızı Bölüşülmeye hazır hayatımı Helalleşmeye bile gerek duymadan Bir bütün olarak yakıp gitmişsin.. Seni telaşlı ve hızlı adımlarla Yüreğimden çıkarken görmüşler Sesin ölmek üzereymiş hüzünden Küpelerini kulağına takıp Ölecek bir döşek arıyormuşsun bana Anlayamamışsın galiba Gittiğin o günden beri Gözlerine asmıştım zaten ben kendimi... Ağıtlar, acılar ve pişmanlıklar Sığınmaya çalışıyor bedenime Mevsimler uzanıyor bir bir Yalnızlığın çok uzaktan bana bakıyor Ne yapabilirim ki; Güneş toparlanıp gidince buralardan Gölgesiz kaldı ömrümüzün geri kalanı Denizi bir gemiye yükler gibi Yüklenip gittik artık bu hayattan.. ..... |
harika bir paylaşım okudum
çok güzeldi kutlarım