Gün güneşten mahrumsa gecedir ya adı
Mahrumiyetlerin en kurnazı var şimdi kalemimin gizlerinde
Ve sen bunları görebilecek kadar büyümedin hiç

Bakışlarımda büyüdüğümün mührü var!
Ki gözlerime bakabilecek kadar kuvvetli değil hiçbir yürek
Bir saklambaç oyunudur aşk, figüranlar ürkek
Hiçbir bir göz toprağa sarınmış bir bedeni kaldıramadı ötesi mi var?!

Tarih benim şimdi!
Tarih kânunuevvelim
Tarihle haşır neşrim
Leylası, Mecnunu, Ferhatı, Şirini
Tüm şirinlikleri at bir tarafa
Kanunsuzluk hakimken us’ta

Sen
Yirmi yedi asra bir Hızır büyütebilecek kadar küçülmedin daha!

Şahıslar karıştı bak daha attığım ilk zarda...

Ben miydim yirmi yedi evvele bir Hızır büyütemeyen yoksa?

Kokuna bir umut konsa
Esirliğime sevinç çığlıkları!
Solumda bir kemirgen ağrı!
Hızır yetişebilecek miydi acılarımı sarmaya?



/ve kanunsuzluğuma bir sorgudan sancı saplandı
Anladım ki suç ilk defa aralıkta ağlamaktı/