1
Yorum
6
Beğeni
0,0
Puan
1270
Okunma
hayatın içindeyim
sana dönüp dönüp bunu bağırıyorum
eski surları onarıyorlar
buraya nereden geldik bilmiyorum
az önce aya bakıp ağlıyordum
güzel olmalı dedi yarin bahçesindeki gül
hayır bu salıncak bu akşam bizim değil
seyre dalıp bir ırmağa uyandığında
aydınlığa aşk şarkıları söyleyen ben değilim
çekiştiriyor beyazın duru hakimiyetini
öyle çabuk unutulan fısıltılar olsa
ne güzel olurdu
ne güzel tekrarlayıp dudaklarını öpmek
lütfen bu duyguyu da bağışlayın bize
biraz daha vakit biraz daha
yok olduğum ana uzasın mavi ağaçlar
göğe bulaşmış denize kardeş
sakin parmaklarını çekiştiriyor
uyansak mı ölülerin ağzındaki şarkıyla
hayır hayır
biraz daha vakit verin bana
suya değen ürpermeye
ağzımı alıp kaçıyor taşın sırtındaki dalga.
Cevap Yaz