annemin dilinde çapraz bir dilemma
bir yanı şefkat ve sevgi dolu
diğer yanı fırtınayı çağıran gemiler

kalbinde koloni bir despotluk kurdum
aşkları yanlış odalara kilitledim
bahçeler düşündüm ben sende
fırtınalı denizlere gittikti birlikte
dönmedik işte

elimde bir kahve fincanı
dünyanın falına baktım
gün ışık şafaklarda şebnem tanesi düşüyor gül dalına
mihri verildi mi yalnızlıkların
kum yığınları arasında değilim seraptayım

annemin dilinde çapraz bir dilemma
uçsuz bucaksız çöllerden geçtim
kasideler öğrendim
el gada ağaçlarına yaktığım ağıtları bilmedin

hani duru akıyordu ırmaklar
hani o ırmaklarda bağışlayıcı rabbini diliyordu insanlar
iyilik eden az yaşıyordu
sana mensur şiirler okumadım henüz

retorik sorular kalıyor aklımda
seni sevmek bir ayin edebiyatı
gözyaşı dökerken başkalarını taklit etmez benim şiirim
muallakaları ağır bir şairim
teşbihlerle mana veririm aşka

bu dilemma
bu dilemma
çapraz dilemma

Ömriye KARATAŞ
19.06.2018