saçlarımda hayatın izleri,
yüzümde titrek ara sokakları.
seviyorsam; bu şehirde, adını
anmak gibi yaşamak dolu dizgin /
ve güneş doğmuyorken, sensiz
bir günü avuçlarıma bırakmadan.
içim gidiyor sensiz düşlere.

geçip gidiyor hayat; işte
bir ömürdür avucumuza takılı kalan.
gözlerde birikmiş kaç hikaye,
damla olup toprağa karışır. desene,
mevsimlerden bahset bir de.
yani dönüp duran dünyadan,
akıl almaz kalabalıklardan bahsederken.
sen bir söz olup düşerken yeryüzüne,
içim gidiyor sensiz düşlere.

bîhaber aklım, seyyâre memleketlerde.
bilinmez köşebaşlarında gözlerim,
sokaklarda ararken seni yorgun.
aklım kim bilir nerelerde. desene,
yol gösteren yıldız olup kaysan gökyüzünde,
rüzgar olup essen alnımın orta yerinde.
masal olsan, okusam hayatın orta yerinden.
ya da bir mektup olup, yazılsan aşk dilinden.
ölürken adının heceleşen mihrâb yerinden,
içim gidiyor sensiz düşlere.

21.mart.2008
mustafa nazif