camiye vakfedilmiş dükkanlar ve tutarsız bir haziran işleniyor okul derslerinde.
ben enderunlu bir talebe gibi
yumruğumu sıkıp seni paýitaht ilan ediyorum kendime.
yıl ikibin küsur ve gözlerin hala aklımda,
kocaman öpüyorum gözlerinden.
gözlerini de anlatmak şiirdir geciken bütün trenlere, bütün mabedlere.
sabahları seni düşünüyorum, geceleri  tren garlarında kendimi uğurluyorum boş bir bavulla.
bazen ilahi bir mabede şeyh oluyorum.
gaz lambasının etrafında dört dönüyor bilincim, ben ve müridlerim...
seni zikrediyor bana.
devletin ceza kanununda ve adli raporlarda uzun uzun seni düşünmenin ehliyeti yok  sevgilim.
baltamın ruhsatı da yok.
olsa kırardım bütün putları.
O  firavun
ben İbrahim
senin için yanardım atéşlerde.
belki bir kaç bin  yıl yatardım bir mağarada ve yahut resmi bir tevkif evinde...
farkındamısın ne kadar olağan seviyorum seni sevgilim.