gece ve zincir
çözdü dudaklarındaki esrarengiz heceyi
lal bahçemizde hüzünkar sesler

ateşli dudaklarında katran gece
sen yeşerttin içimdeki umut çiçeğini
sen çözdün boynuma bir vebal gibi dolanan bu ilmeği

özgürlüğün pencerelerinden menekşelere su verdim
azatlık kuşları saldım gökyüzüne
sularda ayak izini aradım
avlularda kül umutlu güvercin seslerini

kavuran bir susuzlukla gelmiştin çölüme
külün altında yaralar gizliydi
yapmacık bir kutsallıkta değildi dudağındaki ateş
turunç ağaçları altında harla öptüm parlak ırmaklarını

bir pervane misali kapıldım ışığına
sende bedenini ve ruhunu tutuşturan yangınlar gördüm
bilmem ki ben göz pınarlarından eski şaraplar mı içtim
giy bu gece beyaz giysilerini ayışığına gidelim
çıplak kılıçlarını göm toprağa
özgürlüğün kafesindeki yağmur kuşları
hüznü vefa görmediğimiz yolculuklara yazdılar

bir kanat ver
düştüğüm girdap derin

Ömriye KARATAŞ
16.11.2017