Tüm gölgeler peydahlanır karanlığın ardından
Uçmayı bilmeyen bir kuş’un işe yaramayan kanadında yolculuk
Gibidir dedi hayat
Şimdi/birazda sen mırıldan...



Saklanmış bütün eşyalar gibi ,sahibini aramadayken ölüm
Rüzgar gülü rüzgara küs
Bir filin hortumu zamanı çekerken içine
Ben henuz ilkokula giden çocuğum
Elimde renkli boncuklu bir abaküs


Saçlarım desen dağınık,hayallerim ulu orta
Eski çamlıktaki ağacın damarında kan aramada gözlerim
Elimde soğumaya ramak kalmış üşüyen bir poğaca
Aklımda hala dün gece seyrettiğim film

İrkilen gözlerin büyüklüğünde kırılıyor ayna
Cam kesiği ruhum ,izbe bir odada ,yarı aydınlık
Koskaca düşlerini sığdır diyor kaba bir ses
Verdiği minnacık bavula


Takılıyorum ayakları nalsız atların peşine
Koşuyorum gündüzsüz sabahsız
Bunca insanın burada işi ne
Hepsi birbirinden bahtsız