daha onbeşinden gün almadan..
sevemediği, bilmediği birine nişanlanmış.
ayına varmadan
bir başka köye kaçmış..
bilmem yalan,
bilmem essah..
“ağası eletivimiş bi ğece”
nikah-mikah hakgetire
hiç düğün nasip olmamış,
bir kepez bile
kadersiz karadutuma
Ayşeduduma..

geçinememiş o köyde de
her defasında dönmüş babaevine,
karnı burnunda..
yollanmış aynı gece
biri sırtında, öteki kucağında
belki bir de karnında
babası birine daha satmış
akranı başka birine
kaç para ise başlık
almış, harcamış
“yazık etdiler valla,
çoook.. çok yazık,
Aşaduduya..”

“adın kadir olmuş ne fayda
kaderin kader olmayınca”
kimse bilmiyor,
“kimbilir kaç kocaya varmış”
“kuma üstüne kuma” deniliyor
kimse bilmiyor nedir hakikat
O’ birinden kaçmış
birileri onu kaçırmış
sürükleyip sırma saçlarından
beş kocadan altı evlat,
ilk beşi oğlan
sonuncusu kızmış
bu kadar talihsizlik de fazla
“gadiler uğramış”,
talihsiz Ayşeduduya








“yazzık oldu..”
“hemi de çok yazzık vallaha billaha”
“isanın isyan edesi geliyo Allaha”
“dedesi, bobası, gardaşları
yazzıklar osun ümmeti müslümana
sahap çıkmadı hiş kimse
ğözeller ğözeli Aşadudu”ya
elden ne gelir o günümde
ben de havale ettim Allaha
ben de sahip çıkamadım
güzeller güzeli Ayşeduduma;

gören.. tanıyan, duyan..
kara zevdasını
kara yazgısını bilen,
herkes bana can düşman
affetmedi
kimse beni,
ben kendimi
gitmedim
gidemedim köyüme bi daha
hasretim Ayşedudu’ya
karazevdalıyım Ayşedudu’ma
karadutuma
hasretim yavuklum
Ayşedudu’m..

o gün, bu gün hâlâ
hâlâ gidemedim köyüme
sormadan anlattı rastgeldiklerim
anlatır durur
her biri bir yerde
beş kocadan altı çocuklu
güzeler güzeli Ayşedudu
duam Ayşeduduma
yüzü gülsün O’nunda
karadutuummm
Ayşedudumm….

Ya Rabbim oda kulun,
yeter artık unutduğun
karadutuummm
Ayşeduduumm