Bir gâm bestele gönlüme, içime yağan hüzünler utansın..

...


Su’s dediğinde tutulsun ritmi
nemi kuruyan kâlbimin
b’üzülmüş karanfillerime can ol sözlerinle
ömrün özeti olsun beyhude geçen günlerim
yan(l)ışlarım bir duble eyvâh
telâfisi olsun inanç, kan(a)maların
papatyalarımın toprağı ol
yeşillenelim.


Çayımda dem ol, ekmeğimde tuz
çoklu bir son olsun azalmalarımız
çikolatalı kek, kakaolu süt
kreması bol latté
orta şekerli kahve’m ol
tüm fallarım sana çıksın.


Bir kitap ol ellerim de meselâ
ayracı ılık bir tebessüm
kötü bitmesin başladığım romanların sonu
senaryosu sen ol
yazarı ben..


Öksüz kirpikleri sevindiren bayram olsun
çölüme yağan yağmur gelişlerin
bir masal olsun hayat
ve kabûs yalanlar
önyargının çukuru çiçeklerle dolsun
sevinci taşısın titreyerek
kanatlarında martılar.


O’nca vebali nasıl taşır bilmem
kendime ithaf şiirler
nasıl iflaf olurum hüznümün ağırlığından
avuçlarım da kanayan bir ömür
dilim gâm
içimde ölü serçeler.


En son bahçende buldum kendimi
üzerimde beyaz çiğdemler
gülüşlerin filiz
tomurcuk olmuş ümitler
efsunla duâlarınla bir bir âhvalimi
gelişin demeliyim
hüznüme gem
rüyâlarımın gerçek hâli.


Onulmaz yarayım şimdilerde kendime
karlı coğrafya şimalim
ruh firari, kâlp buzlanmış,
yüzün de sıcak gülüşlerle gel
yolum zemheri
ardım soğuk bir ba’kış..