Sana döndüğünde gün bakarak
aklına düşen her huzme sevinçte
ayçiçeği tarlasıdır gülüşüm.


ne yana dönse sarı saçlı yapraklar
yüzüne dolanır boncuklu kâkülleri
yaprağı umut yeşili
rüzgâr bakışlı yürek delisi
uçur uçura bildiğin kadar
kanatlı uçurtmadır sevdalık
göğünde görürse kendini…


şaraplı dudaktan tadılansa aşk
öptükçe sarhoşlanır
içtikçe tatlanır
gümüş kadehte sunulan sadakat
öpse alnından düş naraları
gönlünde açar üzüm bağları.


ne zaman güne dönse ayçiçeği
güneşin doğduğu yerden alır sözceyi
çiçeklenir göğsün saklısı
dizlerine çöker akşamlar
uykulara yaslanır ya hasret
gözlerinden yakalar bahar insanı
elleri hanımeli dizeler
yastığında bir baş eksiği
sus basar rüyayı
ateşe düşer teni…


silkeler üstünü başını
takvimler saklar tarhlara
düş çiçeklerini sular özlem
denize koşar çıplak ayak
teninde soyunur dalgalar
mavilenir su damlası
içini bir midyeye kapar.


bilir misin?
ayçiçeği nazlı gelindir
gülünce dalgalanır saçları
ağladığında çekirdeklenir kara gözleri
bereketli tarladır
kadın severse güneşi
kapılır rüzgara savrulur sarısı
çiçekli sevda tarlası…